StanHill StanHill StanHill
   
  Untitled Document

Welkom op de website van StanHill.

 

StanHill is een multi-talented en begaafd kunstenaar. Naast het maken van kleurrijke schilderijen en sculpteren, is StanHill ook programmamaker, tv-regisseur, grafisch ontwerper en beeldhouwer. meer...



‘Mijn mooiste schilderijen maak ik in de vroege ochtenduren. Na een hazenslaapje van een uur of drie kom ik mijn bed uit om in mijn atelier aan de slag te gaan. Ik weet dan al weken dat ik weer moet gaan creëren. meer...

 

Wanneer StanHill praat over zijn werk, dan wekt hij de indruk dat er achter zijn manier van werken een filosofie schuilt. Maar dat ontkent de schilder stellig. meer...


Het maken van schilderijen en sculpturen is voor StanHill een van de vele uitingen van zijn creativiteit. meer...

 

StanHill haalt zijn schouders op. ‘Het is maar een uitleg’, zegt hij : ‘Misschien zit er wel iets heel anders achter. Er wordt wel eens gezegd dat mijn schilderijen niet door mij, maar door iemand anders worden gemaakt. Iemand uit een andere dimensie. meer...

 

Hoe groter hoe beter, (lees verder…)

 

 

Ik schilder bij voorkeur aan grote voorstellingen, die nauwelijks aan de aandacht kunnen ontsnappen. Maar mijn schilderscarrière ben ik begonnen met het maken van miniaturen. Dat was in een periode waarin ik nog geen flauw idee had dat ik me ooit serieus zou gaan bezighouden met de schilderkunst. Op de lagere school was tekenen al een van mijn favoriete vakken. Ofschoon ik er moeite mee had om te houden aan de opdrachten, die ik van mijn onderwijzer kreeg, waardeerde hij wat ik deed. Ik wilde, niet alleen wat tekenen betreft, mijn vrijheid. En dus improviseerde ik tijdens de tekenles zoveel mogelijk. Mijn klasgenootjes begrepen daar niet zoveel van. Als we een vaas met bloemen moesten tekenen, dan zag mijn tekening er altijd anders uit dan de meeste andere. Ik was meer impressionistisch bezig. Toen vond je dat robuuste al in mijn werk terug. Details sloeg ik vaak over. Eenmaal op de middelbare school, had ik geen idee hoe ik later de kost zou gaan verdienen. Ik had geen favoriet beroep voor ogen. Een test wees uit dat ik vooral gedreven werd door creativiteit en kennelijk dat ik had ingevuld dat ik gek was op tekenen, was het resultaat van de test het advies aan mijn ouders om mij naar de kunstacademie te sturen.
Ik ben erheen gegaan en vijf jaar later mocht ik me grafisch ontwerper noemen. Al tijdens mijn studie en later, toen ik een baan in een reclamestudio had gekregen, vond ik het zonde om materialen zoals verf en inkt die waren overgebleven, weg te gooien. Ik gebruikte ze, dat begon uit pure verveling, om er miniatuurtjes van te maken. Ik stak ze in een lijstje en gaf ze aan familie, vrienden en kennissen. Iedereen vond ze leuk en op een gegeven moment gingen mensen er zelfs naar vragen. Nadat ik mijn baan als grafisch ontwerper bij het reclamebureau had opgezegd, heb ik me gestort op het ontwerpen van decors voor educatieve televisieprogramma’s. Zo rolde ik de wereld van de televisie binnen, waarin ik enkele jaren later als programmamaker en regisseur ben gaan werken. Na die ommezwaai merkte ik opeens dat het maken van de voor mijn simpele schilderijtjes ging missen. Steeds vaker was er een moment waarop mij het gevoel bekroop dat ik mijn creativiteit niet kwijt kon. Heel impulsief ben ik toen naar een schilderswinkel gestapt en heb daar in een keer alles gekocht om een schildersatelier in te richten. Veel verf, doeken, kwasten, ezels en noem maar op. In die winkel raakte ik geboeid door die enorm grote doeken. Ik kan me herinneren dat ik er meteen tien van bijna drie bij anderhalve meter kocht.
Ik kon ze niet eens via de trap op de zolder van mijn huis, waarvan ik mijn eerste atelier maakte, krijgen. Ze moesten via het raam naar binnen getakeld worden. De tijd van miniaturen was daarna vrijwel voorbij. Op verzoek maak ik nog wel eens een voorstelling op een kleiner formaat, maar mijn voorkeur blijft uitgaan naar het grote werk. Ik denk dat ik het beste mijn creativiteit kwijt kan op een groot oppervlak. Ik ben begonnen met olieverfschilderijen en ben later overgestapt op acrylverf. Met acrylverf kan ik beter en sneller uit de voeten. Die verf droogt sneller. Acrylverf sluit vrijwel naadloos aan bij de wijze waarop ik schilder. En ik vind de kleuren, die bij mij van heel groot belang zijn, bij acrylverf persoonlijk ook mooier dan bij olieverf.’

 

In mijn beelden krijgen de gevleugelde figuren een belangrijke plaats. Geïnspireerd door de duiven die gebruikt worden als symbool voor spiritualiteit maak ik figuren en taferelen die alles met vleugels van doen hebben…en anders krijgen ze die van mij…! (lees verder….)